منزلت آنها بين مسلمين است و هر چيز كه داراى فضيلت مورد توجه جامعه است به او ( ثقل ) گفته مىشود و به همين جهت است كه از بين تمام مخلوقات بانسانها و جنيان ، ثقلين گفته شده زيرا آنان فضيلت بر ساير مخلوقات دارند . الطوفان : عبارت از آب بسيار زيادى را گويند كه از آسمان جارى شود و سر اينكه او را طوفان ناميده‌اند چون در اثر زيادى به اطراف زمين طواف نموده به تمام نقاط آن ميرسد . و در اين باره ( راجز ) در ابيات خود گفته : « افناهم الطوفان موت جارف » نابود كرد آنها را باران‌هاى بسيارى كه كانون مرگ بود . ( جارف ) از ماده ( جرف ) است و آن هر چيز بسيار را گويند و در مثال گفته مىشود « جرفت الشيء اجرفه جرفا » يعنى تمام آن شىء را فرستادم ، در اينجا گوينده اين شعر مرگ بسيار را كه بسراغ آنها آمده بود تشبيه به طوفان نموده است . اعراب : بِحامِلِينَ مِنْ خَطاياهُمْ مِنْ شَيْءٍ : در تقدير ( و ما هم بحاملين من شىء من خطاياهم ) كه جمله ( من خطاياهم ) در حقيقت صفت براى ( شىء ) مىباشد كه بالنتيجه در قرائت ظاهر آيه صفت مقدم بر موصوف شده و در محل نصب و حال قرار گرفته . أَلْفَ سَنَةٍ : منصوب است بنا بر ظرفيت خمسين : منصوب شده تا استثناء واقع شود و ( عاماً ) تمييز او است . مقصود : اكنون خداوند مؤمنين را از كفار جدا نموده ميفرمايد :

--> ( خزيمة بن ثابت ذو الشهادتين زيد بن ثابت انس بن مالك حديث ( ثقلين ) با مدارك مذكور تنها يكى از دلائل شيعه در باره امامت و خلافت بلافصل على بن ابى طالب و فرزندان او است . و شيعه دلائل ديگرى كه از جمله نص صريح قرآن كريم است در اين باره دارد كه به منظور اختصار از ذكر آنها خوددارى مىنمائيم .